Rozdział 40

Kara

Piąta rano.

Mój wewnętrzny zegar wyciąga mnie z płytkiego snu z wydajnością więziennego dzwonu. Od dziesięciu lat to jest moja pora pobudki — godzina, o której zaczynam szorować trzy piętra posiadłości Midnight i szykować śniadanie dla ludzi, którzy ani razu nie powiedzieli „dziękuję”.

R...