Rozdział 49

Kara

Popołudniowe światło przesącza się przez ogromne okna mojego nowego pokoju—mojego pokoju, z perłowobiałą, wolnostojącą wanną i miękką, kremową wykładziną, w którą zapadają mi bosе stopy.

Powinnam się rozpakowywać. Powinnam się zachwycać tym, że wreszcie mam przestrzeń, że Arktycznie Biała...