Rozdział 390 — Rozmowy z Boginią

Cora

Serce wali mi jak oszalałe, kiedy podążam za matką do komnaty za drzwiami, a Roger zamyka je za nami. Matka przemierza pokój z łatwością – niemal jakby sunęła. I wtedy mrugam ze zdziwienia, gdy dociera do mnie, że… ona pewnie naprawdę unosi się nad podłogą. To znaczy, jest tutaj – jest cielesn...