Rozdział 425 — Pod księżycem

Cora

Kiedy się ubieram, sama siebie zaskakuję tym, że czuję lekką nieśmiałość, gdy sięgam po klamkę łazienkowych drzwi, żeby wrócić do maleńkiej sypialni, gdzie Roger na mnie czeka.

Bo, no cóż, nie jest tajemnicą, po co tu jesteśmy. A Roger nie jest głupi — pewnie domyślił się, co robię, kiedy wes...