Rozdział 158

Z perspektywy Victorii

Słyszałam, jak Patrick papla bez przerwy, a jego słowa plączą się jedno o drugie, zanim Damien w ogóle zdążyłby wtrącić choćby jedno zdanie. Było coś w tym, jak ci dwaj faceci stroszyli się przy sobie, co sprawiało, że mój wilk, Nora, krążył we mnie niespokojnie, jakby ch...