Rozdział 162

POV Victorii

Kiedy już miałam wyjść, z pokoju znowu rozległ się głos Patricka:

– Victoria, wracaj!

Nie wahałam się ani chwili, zawróciłam do środka.

Patrick spojrzał na mnie z miną zbitego psa, aż się prosiło o współczucie.

– Victoria, ucierpiałem przez ciebie. – Zawiesił głos i dorzucił:...