Rozdział 169

Punkt widzenia Victorii

Damian nie naciskał, żebym sobie poszła. Po prostu stał, a jego bursztynowe oczy, pod mętną poświatą latarni, były wbite prosto we mnie.

— Co ty właściwie chcesz mi powiedzieć? — zapytał Damian bez owijania w bawełnę, a jego głos był niski, chropowaty, jak mruk silnika ...