Rozdział 195

Perspektywa Victorii

Dziadek wciąż nie wrócił do Stanów, więc nasze codzienne rozmowy telefoniczne weszły mi w krew jak poranna kawa. Każdego wieczoru ściskałam telefon tak mocno, że aż bielały mi knykcie, a troskę o jego zdrowie chowałam pod warstwą niby-luźnej gadki.

— Bylebyś ty się trzyma...