Rozdział 109

Odwróciła się.

Jej spojrzenie szukało jego wzroku. Czego — nie wiedział. Złości? Litości? Żalu? Nie potrafił jej odczytać. Miała bladą twarz. Za jej plecami migotały światła miasta.

Wypuściła powietrze. Długi, powolny wydech. Ramiona jej opadły.

— Czy pan wie, jak szalenie brzmi pańskie pytanie p...