Rozdział 21

Droga do domu upłynęła w ciszy. Zane prowadził, zaciskając obie dłonie na kierownicy. Co chwilę spoglądał na mnie, z zaczerwienionymi, pełnymi niepokoju oczami. Ja wpatrywałam się w okno. Światła miasta przesuwały się obok, jakby wcale do mnie nie docierały. Ból w ciele był stały, głęboki, tępy. Ale...