Rozdział 235

Maya podskakiwała u boku Sama, trzymając go za rękę swoją drobną dłonią. W drugiej miała rożek z topniejącymi lodami, różowymi i kapiącymi. Już wylizała połowę, ale reszta spływała po bokach, grożąc, że zniszczy jej sukienkę.

— Papa Sam, mama jest taka genialna! — powiedziała, a w jej głosie dźwięc...