Rozdział 32

Teraz to ja dowodziłam. Pomogłam mu doczołgać się do kąta, podparłam go i owinęłam kostkę pasami podartymi z koca. Przez cały czas mnie obserwował, a jego oddech zamieniał się w powietrzu w obłoczki.

Mijały godziny. Wiatr wył. Zrobiło się straszliwie zimno. Usiadłam blisko niego, żebyśmy mogli dzie...