Rozdział 139

Odwróciłem się w stronę cichego, spokojnego głosu dochodzącego z progu i zobaczyłem kobietę, która zawsze się mną opiekowała. W jej oczach czaił się niepokój, a Arthur wprowadził ją do pokoju, kładąc jej kojąco dłoń na ramieniu.

Jestem zdezorientowany. – Mary, skąd ty w ogóle o tym wszystkim wiesz?...