Rozdział 235

Perspektywa Conrada

Wychodzimy przez frontowe drzwi domu watahy i uderza w nas gwałtowna burza. Deszcz siecze bez litości, a wiatr jest lodowaty, wieje z taką siłą, że mam wrażenie, jakby rozcinał mi skórę. Odwracam się, żeby wrócić do środka, ale w miejscu, gdzie przed chwilą były drzwi, jest tera...