Rozdział 569

Conrad w myślach odgrywał scenkę zamawiania jedzenia już tyle razy, że potrafiłby zrobić to z zamkniętymi oczami. Wszystko miało pójść jak z płatka. I rzeczywiście szło – dopóki Howard nie sięgnął po kartę jako pierwszy.

– No proszę, same dania, które lubię. Chyba mamy podobny gust – mruknęła Elis...