Rozdział 639

Nie wszyscy goście zdążyli jeszcze dotrzeć, kiedy niebo nagle pękło i lunęło tak, że aż wszystko zalało.

Gdy spóźnialscy wreszcie zaczęli się schodzić, każdy był mniej lub bardziej przemoczony do suchej nitki.

Briar burknęła, wchodząc do środka:

— No pięknie… Nie mogli wybrać lepszego dnia? Zawsze...