Rozdział 110.

Perspektywa Ro.

– O mój Boże. – W stołówce wielu ludzi wciąż krzyczało, śmiejąc się. – To karma. – zawołał ktoś inny. – Ta mina była bezcenna. Teraz dostaje z powrotem wszystko, co robiła nam przez tak długi czas. – powiedział ktoś jeszcze.

– Jak się czujesz, Dani? – zapytałam cicho, kładąc dłoń n...