Rozdział 48.

Perspektywa Rosalii.

„Wiem, że domyślił się pan, kim jestem, po samym tatuażu na mojej dłoni. Więc wie pan też, że nie potrzebuję pomocy ani wpływów mojej rodziny, żeby się panem zająć, jeśli tylko zechcę.” Powiedziałam poważnym, równym tonem, patrząc prosto na pana Kirka.

„Panie i pani Kirk, jest...