Rozdział 102 102

Elara

Przysięgłam sobie, że będę trzymać oczy otwarte, ale zmęczenie wygrywało tę bitwę. Łapałam tylko urywki tego, co się działo — Cassian niósł mnie, ktoś położył mnie na łóżku, a twarz Nymery zawisła nade mną. Wiem, że zdołałam coś powiedzieć. A potem wszystko pociemniało i ocknęłam się dopi...