Rozdział 131 131

– Chciałeś jak najlepiej dla swoich, co? – warczę ledwie centymetry od jego twarzy. – Po tym, co tu odwaliłeś, dopilnuję, żeby twoje zbuntowane Półkrwiaki zdechły na kolanach, wyjąc wniebogłosy.

– To twoja wina. Twoja pieprzona mania wielkości – charczy z wysiłkiem.

Ściskam mocniej, aż pod kciukie...