Rozdział 133 133

Ziemia znowu się trzęsie, z sufitu sypie się pył i osiada mi we włosach, zmuszając mnie, żebym zamknęła oczy. Melodyjny śmiech Ragny wypełnia salę i potrafi przebić się ponad ten cały huk. W posadzce otwierają się drobne pęknięcia, zanim Cassian w końcu przestaje.

— Tak dalej, a ją zabijesz — mówi ...