Rozdział 153 153

„Wiesz, jak umarłem? Pewnie nie” — mówi, ani na moment nie tracąc tego uśmiechu, który odsłania jego kły, dłuższe i masywniejsze niż moje. — „To nie była honorowa śmierć. Nie padłem w wielkiej bitwie ani nie poświęciłem się za kogoś. Nie. Umarłem w zaułku, między kartonami i psim szczynem. Umarłem z...