Rozdział 196 196

Opadam na jedno z krzeseł przy stole, a Cassian idzie w moje ślady. Przez dłuższą chwilę po prostu wpatrujemy się w siebie w milczeniu. Żadne z nas nie ma pojęcia, od czego zacząć, aż w końcu to Feniks przerywa tę gęstą ciszę.

– No dobra, to jak zamierzamy ją chronić?

– Walką. Tak jak zawsze.

– J...