Rozdział 208 208

Słyszę za sobą jakiś hałas i odruchowo owijam ramiona wokół ciała, po czym odwracam się. Stoi tam kilka ustawionych jeden na drugim pudeł, wyglądających tak, jakby nikt ich od wieków nie ruszał, ale to nie one naprawdę przykuwają moją uwagę. To ta mała główka schowana za nimi. Oczy dziecka są jak dw...