Rozdział 236 236

Po tym, jak na mnie patrzy, od razu wiem, że mi nie wierzy – to bardzo możliwe, że chciał tylko, bym potwierdziła to, co już obiło mu się o uszy. Uśmiecham się słodko, a on w końcu kręci głową z rozbawieniem. Docieramy do ustronnego zakątka, w którym czeka na nas Azeroth, nonszalancko oparty o kamie...