Rozdział 248 248

Walczy ze sobą, ale ból odbijający się w moich oczach wymusza na nim decyzję. Jego oczy stają się białe, a drobne żyłki w tym samym kolorze rozprzestrzeniają się po konturach jego twarzy i reszcie ciała. Powietrze wręcz iskrzy od ledwie powstrzymywanej energii. Spuszczam wzrok na moją maleńką, czeka...