Rozdział 38 38

Podchodzę bliżej, chwytam siodło, jak tylko potrafię, i próbuję wsiąść. Jestem za mała na tego wielkiego, baryłkowatego konia. Moja noga ledwo dosięga strzemienia, żeby się odepchnąć. Czerwieniąc się—trochę z wysiłku, a trochę dlatego, że ktoś się na mnie gapi—w końcu gramolę się na grzbiet, ale zar...