Rozdział 74 74

Patrzę jeszcze raz na wszystko, co mamy przed sobą, i kompletnie nie rozumiem, gdzie tu ma być to piękno.

— Nazywasz to pięknym? — pytam, nie dowierzając.

— Może nie patrzymy na to samo.

No jasne, że nie. Ja widzę wspomnienie czegoś pięknego — ale to już nie jest piękne. A jednak coś we mnie aż r...