Rozdział 108 Rozdział 108

Ścisnęła moją dłoń pod stołem, kiedy on mówił. Mały gest, wielkie znaczenie. Odpowiedziałem jednym uściskiem.

Wieczór wydawał się domknięty. Ciepły. Toczył się dokładnie tak, jak powinien.

Wtedy otworzyły się drzwi, a jednak wszystkie głowy się odwróciły, bo coś się nie zgadzało z wyczuciem chwili...