Rozdział 32

EVE

– Postaw mnie na ziemi! – syknęłam, odpychając się od klatki piersiowej Seana, gdy niósł mnie szpitalnym korytarzem. Ludzie gapili się, kiedy mijaliśmy ich po drodze, szeptali za uniesionymi dłońmi. Tego mi było trzeba — jeszcze więcej upokorzenia.

– Przemakanie krwią przez koszulę to nie jest...