Rozdział 22

Elara

– Och, tym się nie przejmuj. – Uśmiech Silasa poszerzył się, a w jego wyrazie pojawiło się teraz szczere rozbawienie. Takie, jakie mógłby okazać kot, gdy zagania mysz w kąt. – Nikt niczego nie usłyszy. Jest bardzo późno, widzisz. Wszyscy śpią. A poza tym… – zrobił kolejny krok w moją stronę i...