Rozdział 267

Krzyk tłumu uderzył we mnie, zanim jeszcze do końca zrozumiałam, na co patrzę.

Zużył resztkę sił, żeby w ogóle tu dotrzeć — wczepiając się pazurami w krawędź platformy, z wodą spływającą po ranach, które nigdy porządnie się nie zagoiły, podciągając się do pionu wyłącznie dzięki uporowi. Jakikolwiek...