Rozdział 268

Elara

Morris się roześmiał.

Powoli, z namysłem — to był ten rodzaj śmiechu, za którym nie stało nic pilnego; śmiech człowieka, który już wygrał i po prostu rozkoszuje się widokiem. Odepchnął się jedną ręką od krawędzi basenu i wyprostował, a woda spływała z niego strugami; krew sączyła się ciemnym...