Rozdział 305

Elara

Przez chwilę naprawdę myślałam, że trucizna jednak weszła mu na mózg, bo Kael, którego znałam, nie używał słowa „nie mogę” — nie przy mnie i na pewno nie z takim wyrazem twarzy. Stałam z kocem zmiętym w pięści, a żołnierz wciąż dyszał w progu jak ogar czekający, aż ktoś rzuci patyk, i czekała...