Rozdział 307

Elara

Chłód wspiął mi się po karku i usiadł tam jak dłoń. Dziewięciu martwych żołnierzy. Mur, którego nikt nigdy nie przekroczył. I obcy stojący na najświętszej ziemi, jaka została mojemu ludowi, cztery dni po tym, jak mordy na granicy ustały, jakby ktoś oblizał dwa palce i przygasił świecę.

Kurwa...