Rozdział 578

Ivan umierał.

Nie metaforycznie. Nie teatralnie.

Naprawdę. Umierał.

Kolejny skurcz walnął w niego jak wagon węgla.

Ivan wrzasnął.

Nie z bólu.

Z poczucia zdrady.

— ODDajCIE ICH — wrzasnął. — PROSZĘ MI ICH ŁADNIE COFNĄĆ, TAM SKĄD PRZYSZLI. ZMIENIŁEM ZDANIE.

Mara nawet nie drgnęła.

— Za późno...