Rozdział 592

Późne południe osiadło miękko na domu.

Atmosfera była cichsza niż dzień wcześniej—wypoczęta, opanowana, taki spokój, który przychodzi po przyjeździe, po powitaniach, po wszystkim, co wymagało oficjalnej miny i sztywnej uprzejmości.

Dziś—

Było prawie na luzie.

Co nie znaczyło kompletnie nic.

Iwan z...