Rozdział 600

Ivanna powinna była iść prosto na swoje miejsce.

Powinna.

A zamiast tego przecinała jeden z bocznych korytarzy. Trochę skupiona, trochę nieobecna, wciąż niosła w głowie ciężar głosu ojca, jakby miał jej zaraz znów zadźwięczeć w uszach.

Wtedy czyjaś dłoń złapała ją za nadgarstek.

Szybko.

Pewnie.

N...