Rozdział 142

Dylan POV.

Pociłem się obficie, gdy wylądowałem kolejną pięścią na torbie, która wisiała w tym, co wilki nazywają swoją salą treningową.

Sprzęt gimnastyczny otaczał mnie, a moje kucyaste włosy ciągle uderzyły mnie w twarz, gdy kołysałem się, aby ponownie uderzyć torbę.

„Trzymaj pięści w górę, ...