Rozdział 22

Perspektywa: Dylan

— Hej, dzieciaku, musisz coś zjeść. Nic nie zrobisz, jeśli nie będziesz mieć siły. — Carlos martwił się o mnie przez cały tydzień. Powiedział, że traktują mnie gorzej nawet niż jego. Loch jest zimny i ciemny, w powietrzu unosi się ostry zapach pleśni, a moje ciało stało się przer...