Rozdział 78

PERSPEKTYWA EMILII

　　Przez chwilę wydawało się, że czas zapomniał, jak się poruszać.

　　Spojrzenie Maximusa skrzyżowało się z moim, pewne i nieodczytywalne, ale czułam coś za jego oczami - coś ciężkiego, głęboko ukrytego, pragnącego wyjść na powierzchnię. Nie mówił, nie mrugał. Po prostu patrzył na m...