Rozdział 113

W tej upokarzającej chwili nie potrafiłam powstrzymać przebłysku ulgi. Przynajmniej nasze wilki zostały tylko stłumione, a nie całkiem nam odebrane. Inaczej nawet ta nikła więź między nami by nie istniała.

Nagle wszystko nabrało sensu.

Od momentu, gdy znów zobaczyłam Adriana, coś w nim wydawało si...