Rozdział 132

– Ja… ja… ja…

Jąkała się przez całe wieki, a jej pomarszczona twarz raz oblewała się rumieńcem, raz bledła plamami.

Nie zachwiałam się tylko dlatego, że nagle złagodniała.

– Nawet jeśli stary Alfa nie żyje… to wciąż nie masz odwagi go nienawidzić?

Nie czekałam na odpowiedź. Odwróciłam się, otwor...