Rozdział 145

Wtedy dopiero naprawdę zrozumiałam, jak głęboka przepaść dzieli Adriana i mnie.

Rozchyliłam wargi, chcąc wyjaśnić, chcąc powiedzieć coś, co by to naprawiło—

Ale słowa nie chciały przyjść.

Nikt nigdy nie nauczył mnie, jak mówić takie rzeczy na głos.

—Jesteś zmęczona. Wróć — powiedział, wpatrując si...