Rozdział 157

Gdy tylko padły te słowa, wszystko wokół mnie w jednej chwili się zawaliło, rozpryskując się na niezliczone drobinki światła.

Adrian leżący na podłodze zadrżał jak postać z gry wideo, w której coś się zacina, zamarł na sekundę i zamienił się w stertę rozpikselowanej, rozmazanej plamy.

Stałam tam o...