Rozdział 158

Moje oczy wciąż były szeroko otwarte ze zdumienia, kiedy Adrian już się odsunął.

Jego obecność zniknęła naraz, zostawiając po sobie jedynie ledwie wyczuwalny zapach sosny.

Wciąż tkwiłam jak sparaliżowana, a ciepło jego ust zdawało się nadal spoczywać na moich.

Długi, wyraźnie zarysowany palec stu...