Rozdział 189

Uśmiech na twarzy Ethana zastygł na jedną dziwną sekundę.

Zanim zdążyłam się nad tym dłużej zastanowić, znów się uśmiechał. Uniósł nawet dłoń i potarł oko, choć w jego głosie brzmiała dziwna chropowatość.

– Kiedy wcześniej szedłem stamtąd, nie widziałem nikogo dalej na drodze.

Po plecach przebieg...