Rozdział 228

Był ode mnie o wiele wyższy. Miał tak długie ramiona, że mógł mnie złapać bez najmniejszego wysiłku. W chwili, gdy jego dłoń zacisnęła się na moim przedramieniu, całe ciało zesztywniało mi jak struna. Nawet oddychanie nagle wydało się niebezpieczne.

Za moimi plecami naparł znajomy, przenikający do ...