Rozdział 243

Jedyne, co mogli zrobić, to stać i patrzeć, jak odchodzę, podczas gdy oni pozostawali bezsilni i nie byli w stanie mnie zatrzymać.

Zaburczało mi w brzuchu. Od chwili, gdy tamtego ranka się obudziłam, nie zjadłam ani kęsa.

Skoro wszyscy po cichu zgodzili się na zawieszenie broni, ruszyłam w stronę ...