Rozdział 47

Nawet z daleka Ann nie dało się przeoczyć z tą jej charakterystyczną grzywą długich, blond loków.

Zoe szła za nią.

Uśmiech, który jeszcze przed chwilą miałam na twarzy, zniknął bez śladu. Zmarszczyłam brwi.

– Co ty tu robisz?

– A po co innego miałabym tu być?

Zoe podeszła pewnym krokiem i opadła ...